Handelingen 27:39-44
39 Toen het licht werd, herkenden ze de kust niet, maar ze zagen een baai met een strand en besloten een poging te doen om het schip daar aan de grond te zetten. 40 Ze maakten de ankers los en gaven ze prijs aan de zee, en tegelijkertijd haalden ze de riemen weg waarmee het dubbelroer vastzat. Toen hesen ze het voorzeil en hielden voor de wind aan op het strand. 41 Ze stootten echter op een zandbank, en daar liep het schip aan de grond. De boeg kwam onbeweeglijk vast te zitten, en door het geweld van de golven begon de achtersteven te breken. 42 De soldaten vatten het plan op om de gevangenen te doden, zodat niemand zwemmend zou kunnen vluchten. 43 Maar de centurio, die wilde dat Paulus in leven bleef, verijdelde hun plan en gaf bevel dat eerst degenen die konden zwemmen overboord moesten springen om aan land te gaan 44 en daarna de anderen, op planken of stukken wrakhout. En zo kwamen allen behouden aan wal. (NBV21)
Achter de wolken schijnt de zon. De schipbreuk waarvan we vandaag de goede afloop lezen, verloopt in fases. Telkens als de bemanning of de soldaten eerst aan zichzelf denken en dan aan de anderen komt Paulus in actie. Het idee van de bemanning om het schip als eerste te verlaten had hij al ondermijnd. En als allen gegeten hebben, Paulus deelt het brood zoals Jezus dat deed op de avond dat hij zich overleverde aan de autoriteiten, dan is het ook niet meer zo erg om de lading graan over boord te zetten.
Dat soldaten graag gevangenen doden als ze zelf in de knel dreigen te komen of de gevangenen een last betekenen is van alle tijden. Ook in de oorlogen die op dit moment in de wereld worden gevoerd komt dit voor. Dat die moorden ook tegen die soldaten kunnen gaan werken zou hen kunnen weerhouden. In het verhaal van Paulus is het de hoofdman over honderd die het bevel heeft die zich realiseert dat zijn bevel heel uitdrukkelijk is om Paulus levend naar Rome te brengen. Kennelijk is die Paulus er niet op uit om daar onder uit te komen dus is het verstandig om de moorden te voorkomen.
Ons wordt wel eens voorgehouden dat we gered moeten worden door Jezus van Nazareth. Gered van de zonde wordt er dan bedoeld. Veel mensen vragen zich terecht af wat er eigenlijk wordt bedoeld met die oproep. Zondig voelt men zich niet en zo bedreigd dat men ergens van gered zou moeten worden ook niet. Terecht dat schouders worden opgehaald en wenkbrouwen worden opgetrokken als het gaat om de redding door Jezus van Nazareth. Maar dat je samen meer problemen kunt oplossen dan in je eentje herkent men in het algemeen wel. En dat als je samen maaltijd houdt er meer vrede en samenwerking ontstaat dan wanneer ieder voor zich blijft voortgaan is ook duidelijk. Paulus blijft op die manier als christen handelen en zo kunnen wij vandaag ook weer handelen.