Deuteronomium 32:45-52
45 Toen Mozes zijn toespraak tot heel Israël beëindigd had, 46 besloot hij: ‘Neem mijn waarschuwingen ter harte, en draag ook uw kinderen op om zich strikt te houden aan de wetten waarin u onderwezen bent. 47 Want het gaat hier niet om iets onbeduidends, het is een zaak van levensbelang! Als u er gehoor aan geeft, zult u lang leven in het land aan de overkant van de Jordaan, dat u in bezit zult nemen.’ 48 Op diezelfde dag zei de HEER tegen Mozes: 49 ‘Ga het Abarimgebergte in en beklim de Nebo, die in Moab ligt, tegenover Jericho. Daar kun je uitkijken over Kanaän, het land dat Ik de Israëlieten in bezit ga geven. 50 Op die berg zul je sterven en met je voorouders verenigd worden, zoals je broer Aäron op de Hor stierf en met zijn voorouders werd verenigd. 51 Want bij het water van Meribat-Kades, in de woestijn van Sin, kwamen jullie tegen Mij in opstand; in het bijzijn van heel Israël toonden jullie geen ontzag voor mijn heiligheid. 52 Alleen van een afstand zul je het land zien dat Ik hun zal geven, je zult het niet binnengaan.’ (NBV21)
Dat is nog eens wat anders dan een politicus die de rijken oproept geen belasting te betalen. Mozes de leider van het volk die afscheid moet nemen en het beloofde land alleen van verre mag bekijken roept het volk op voor elkaar te blijven zorgen en zich daarmee aan de Wet van de Woestijn te blijven houden, op die manier de Thora te vervullen. Dat is met recht een zaak van levensbelang. Een politicus die roept om orde en veiligheid en dan roept de belastingen maar niet te betalen zodat de gemeenten niet de stadswachten kunnen blijven betalen en het onkruid kunnen laten verwijderen. Hij was ook nog vergeten dat het parlement net een wet op de maatschappelijke opvang heeft aangenomen die de gemeenten de taak geeft voor de zwakken in de samenleving te zorgen. Voor een VVD politicus is de zorg voor de zwakken in de samenleving wel het laatste waar burgers zich om moeten bekommeren.
Het gaat bij de rijken om het pure eigenbelang van mensen die een hoog inkomen en een groot vermogen hebben. Die mensen zijn eigenaar van de duurste woningen in elke gemeente en die moeten dus de hoogste belasting op de onroerende zaken betalen. Die mag je dus oproepen de belastingen maar niet te betalen. Als die mensen hun onroerende zaken uit speculatie oogpunt maar leeg laten staan, het verlies komt immers voor rekening van de vermogensbelasting. Als daardoor kantorenparken en binnensteden verloederen dan moeten jonge mensen het natuurlijk niet in hun hoofd halen die onroerende zaken te kraken en weer in te schakelen in het maatschappelijk verkeer. Het is maar goed dat die politicus zo openlijk heeft gesproken.
Binnenkort zijn er weer verkiezingen en we hebben nog niet zo lang geleden in Deuteronomium gelezen dat de keuze gaat tussen leven en dood. Toen was de oproep te kiezen voor het leven, nu horen we dat de zorg voor de naaste in onze eigen buurt een zaak is van levensbelang. We kunnen de Bijbelse meetlat leggen naast de verkiezingsprogramma’s, en laat U niet misleiden door het woord “Christelijk”, geen enkele partij schrijft het partijprogramma over uit de Bijbel. Blijf kijken hoe het zal gaan met de vreemdelingen, met de armen, met de zieken en gehandicapten, met de weduwen en de wezen, met de zwervers naar wie een hand moet worden uitgestoken met de vreemdelingen die onze broeders en zusters zijn, met de kinderen die hier geworteld zijn. Goddelozen noemen dat graag de onderkant van de samenleving, in Gods Koninkrijk komen ze op de allereerste plaats.