Deuteronomium 32:26-35
26 Ik zou hen wel willen wegvagen, elke herinnering aan hen willen uitwissen, 27 maar Ik vrees de hoon van hun vijanden. Die zullen immers de feiten verdraaien, de overwinning voor zichzelf opeisen en de hand van de HEER daarin ontkennen. 28 Zo kortzichtig zijn die vijanden, het ontbreekt hun aan elk begrip. 29 Waren ze wijs, dan hadden ze inzicht en begrepen ze hoe het hunzelf zal vergaan. 30 Want hoe zouden zij met één man duizend van jullie kunnen achtervolgen, met twee er tienduizend verjagen, als de HEER, jullie rots, je niet uitleverde? 31 Jullie vijanden zullen het erkennen: de rots waarop zij steunen is niets naast jullie rots. 32 De wijn die Ik hun te drinken geef is afkomstig van Sodoms wijnstok, hij komt uit Gomorra’s wijngaarden; bittere, giftige druiven brengen die voort, 33 de wijn ervan is vol venijn, dodelijk als het gif van slangen. 34 Ik heb dat allemaal bewaard, het opgeborgen in mijn schatkamers. 35 Het is aan Mij om wraak te nemen, Ik zal hun kwaad vergelden wanneer aan hun voorspoed een einde komt. Want de dag van hun ongeluk is nabij, hun noodlot komt onafwendbaar op hen af.” (NBV21)
We zingen het zo graag “Vaste rots van mijn behoud” geen twijfel mogelijk, God heeft gelijk en wij dus ook. Toch is het een belijdenis die we nodig hebben. Wij zijn zelf niet de rotsen waarop we bouwen. Wij moeten twijfelen. Zijn onze daden wel de daden die God zou willen? Zijn onze overtuigingen we de overtuigingen die God ons voor houdt? Bij die twijfels hebben we een toetssteen, we mogen dat we zelf willen en doen, wat we zelf zijn gaan vinden toetsten aan de rotssteen die ons nooit in de steek laat. God is volmaakt houdt Mozes ons voor, al zijn wegen leiden naar rechtvaardigheid. Ons gelijk is dus niet meer belangrijk. Welk effect hebben onze daden, onze plannen, onze beslissingen, onze overtuigingen op de kinderen van God? Op de minsten?
Er zijn mensen die hun eigen rotsen maken. De vrije markt is een dergelijke rots en elke aantasting van het vrije van die markt is het slechtste wat men denken kan. Maar dat een vrije markt marktmeesters nodig heeft die de rechte maat in de handel bewaken, dat de markt tot een eerlijke verdeling leidt komt niet op. De slachtoffers van die vrije markt moeten maar beter hun best doen. Als je zelfstandig wil wonen moet je eerste een hoop geld verdienen, of je ouders er toe brengen veel geld te verdienen want op de vrije markt heerst niet de rechtvaardigheid die mensen tot hun recht laat komen maar de maat van het geld, het recht van de sterkste, de rijkste.
In het nieuwe Testament roept Jezus van Nazareth ons op niet te oordelen. Zeker niet over mensen. Een enkele politieke leidster heeft inmiddels door welke schade het voor je zelf kan opleveren. Maar we oordelen ook graag over nieuwigheden. Nieuwe technologie, als er geld mee kan worden verdiend, als het slechts voor weinigen is weggelegd dan veroordelen we het. De Bijbel kijkt er anders tegen aan. Paulus zei ooit eens dat alles geoorloofd is, al is niet alles nuttig. Mozes houdt ons het recht voor, draagt het nieuwe bij tot het tot hun recht komen van mensen. We hebben de slavernij weten af te schaffen, in ons land, we hebben nog steeds een democratie. Maar ook
al die overweldigend lijkende ontwikkelingen zullen ons moeten dwingen tot het stellen van de vraag wat onze marktmeester er van vindt. Laat het mensen tot hun recht komen, worden de hongerigen er door gevoed, de daklozen gehuisvest, of worden alleen de rijken rijker? Elke dag mogen we op zoek naar het antwoord.